सयौँ थुँगा फूलका हामी एउटै माला नेपाली - (नेपाली राष्ट्रिय गान)

रित्तो सडकमा

यहाँ देशको छ चिन्ता

मुटु जलिरहेछ

मनका सबै बोझहरु

घर सल्लाह

त तिम्रो हुन सकिन

क्या बोर भयो

तिमी पारी

गरुँ कि मिठो भुल

तगारोमा रुमाल राखी

के भुल भयो प्रिया?

भन्दिन म

सलोनी

बेहाल भयो जिन्दगी यो

अनौंठो व्यथा

लैजा चरी

अन्तिम लक्ष्य

शान्ति लुकाउँ कहाँ

गुरासै फुल्यो

तिम्रो आँखामा के छ

चाहाना सकियो बहाना सकियो

मेरो माया रोदीघर कि

यो हाम्रो नेपाल

जमुना

तिमी मसंग भैदिए

थाकि सके

के दिन्छौ ए छोरा, नाति

तर अन्तिम पल्ट भेट्न आउ

साँझैमा ए गोरी आउन

उकाली ओरालीहरुमा

बस सुन्दरी

मानी लेउ

मन

नेपाल

गुलाबी जाडो

बितेका पल

म मरे पनि मेरो देश बाँचिराखोस्

तिम्रो त्यो हँसिलो मुहारको

माया नमार मायालु

म मरेको पल

एक धर्को सिन्दुर

तिमी विनाको जीवन

रेलिमाई रेलिमाई... लाहुरे दाईको रेलिमाई

धेरैचोटी आँखा जुध्यो

गुराँसको फेद मुनि

लेक कि हे माया

तिम्रो नाम

उडायो रेलैले

छेक्यो छेक्यो

जोमसोमै बजारमा

विदेश जाने मायालु तिमीलाई

विदेशिएर गइन् उनी

बादल बनाई देउ

आगो लाग्यो दिलैमा

अब यो बाटो

आजै र राती

लजालु मुस्कानले

आँखा छोपी नरोउ भनि

बसमा छैन मेरो मन

बनेको छ पहरा

भेटिएर छुट्नु भन्दा

मलाई भोलि केहि भए

हजार सपनाहरुको

यो सम्झिने मन छ

यति चोखो यति मिठो

रंगिन चरा

केहि पल

म तिम्रो शहर छोडी टाढा

साँझ पख एकान्तमा

आँखाको नानी हौ तिमी

हेर्न देउ तिम्रो मुहार

कुन माया सदर भो

प्रतिक्षा गर

पानीको रिमझिम

उदास मेरो जिवन कथा

मलाई फुल्न देउ तिम्रो छाति भरी

पुरा भयो सपना मेरो

ए मेरो हजुर

सुन्दरीको मनमा बस्ने को होला

मोहनी लाग्ला है

के भनुँ म कसो गरी परेँ

न विर्सेँ तिमीलाई

साउने खोला उर्लेर आउँदा (remix)

घुम्तीमा नआउ है

जहाँ छन् बुद्धका आँखा

अलिकति नजर तिम्रो

देखे देखे जस्तो लाग्छ

अंगालोमा बाँधन

चिहानकी परी

तिमीलाई हेर्ने लाखौँ आखा छन्

रक्सी बेचेँ आलु बेचेँ

के बर मागी फर्क्यौ भन

सारंगी त रेटे पनि

लगिदे लगिदे

सागर सरि चोखो माया

मायाको तरंगले

लाजको लाली

पला पला

ज्ञानबहादुर छोरो

टाढा नजाइदेउ तिमी मलाई छोडी

माया मेरी माया

तिमी विना

कहाँ भेटिएला ?

यति धेरै मान्छेको भीडमा

सहिदको पुकार

माया नमार है माया नमार

आज तिम्रो कुरा चल्यो

मनको बाँधलाई

तिम्रो नजरको दोषीलाई

विहानीपख सुर्यले भन्छ सगरमाथालाई

सानो छ गाउँ सानो यो सहर सानै छ संसार

भुमो भुमो

किन जुधे आँखा भन्थे

चोरेर लग्यो यो मन कसैले

सुनसान रात

कहाँ तिम्रो मायालुलाई छाडी राख्यौ

नभन मेरो

पहिलो माया

म संसार जित्ने आँट

तिमी यसै लजायौ, म उसै धकाए

कुन मन्दिरमा जान्छौ यात्री

व्यर्थै फेरी

म आँफै धमिलो कहाँ थिए र

यति धेरै माया दिई

तिम्रो मेरो सम्बन्धको

म यो बाटो

दुई पाइला

तिम्रो आगमनले

हरपल यी आँखाले

यात्रा हो केही गर्ने

सुरुवात

म त दुरदेखि आएँ

वाक्क दिक्क

दाल भात तरकारी

साँझको बेला

रेशम फिरीरी

घाँस काट्ने खुर्केर

माझी दाई पोखरा फेवातालको

मायाको बाटो

इन्जिन गाडीमा

मनमनै मन पराईसकेछु

वितेका तिम्रा यादहरुले

जानी साध्यै छैन, बुझी साध्यै छैन

ठुला ठुला महल

जीवनदेखि थाकिसकें

सोच्दा सोच्दै

के छ के छ तिम्रो आँखामा

त्यो नजरको वयान

चैत मास खडेरीमा

मलाई माफ गरिदेउ

यो रात

त्यस्तो साथी

हजार तारा आकाशमा

भुल गरेछ

हरपल

जिन्दगीको के भर छ र

विल यु मेरी मी - Will you marry me

मुटु साह्रो साह्रो दुख्दो रहेछ

पहिलो प्रेम

श्रावण झरी सरी

जाडो छ

मुटु धड्किन्छ, सास रोकिन्छ

सम्झि सम्झि

हर रात सपनीमा

नेपालीको छातीमा

यो मुटुमा लौन

भाइटिकामा भेट्न आउँला

चाइना कम्पनी

धुम्ती नेर लेट भयो

विरानो यो मन्दिरमा

धेरै भो

म त्यहिँ आउनेछु

चुलेसीमा

चुलेसीमा

मेरो माया छ छैन कुन्नि

म कहिले हाँसेको थिएँ

तिम्रो मन बदलिएछ

चोट के हो

बिर्सुं भन्छु

हरपल

तिमी आउनु

पहिलो माया

आउँदै जाँदै

मेरो एउटा साथी छ

यो मन त मेरो नेपाली हो

तिम्रो मायाले

छँदैछ

चौवन्दी चोली

छुदैन तिम्रो मायाले

हिँडदा हिँडदै

हिजो मात्रै

खेलौँ

म तिम्रै हुँ नभन

मायालुले

मिल्दैन कथाहरु

मुटु भरी भरी

पहिलो जुनिमा

साँझको बेलामा

तिम्रो त्यो आँखामा को बस्छ?

फेरी यो नै हातले

ओ रिया

वितेका कुराले

म पत्थको

अचानक

माया

म सपनाको कुरा गर्छु

थाहा छैन

जन्मिँदा एक्लै

देउरालीमा बतास चल्यो

हजार आँखा हेर्ने

सपना भुलाई सारा

मैले बोल्ने

मलाई खुत्रुक्कै पाऱ्यो जेठान

लाहुरेको रेलिमाई फेसनै कस्तो

खोलाको दुई किनार भो

टाढा टाढा नभईजाउ तिमी

तिमी जुन रहरले

तिम्रो अधरको हाँसो

यस्तै रहेछ यहाँको चलन

बहार बनि बहार बनि

कहिले काहीँ

जनम जनमको हाम्रो मिलन

तिमीलाई अचेल

आजभोलि हरेक साँझ

प्रियसी

स्मारिका

वैँशालु माया

मलाई भुलेर

भन तिम्रो मनमा के छ कुन्नी

लौ है माया सुटुक्कै आउनु है

यो साँझ यो सुवास

सपनाको बाटो कोर तिमी

सागरको नीलो गहिराईमा

तारा खस्यौली

छुँदैछुन्न भनेको थिएँ, तिमीले नै हात लायौ

नेपाली, नेपालको माया छ कि छैन?

जब कोहि तिम्रो थिएन

कल्पनाको गगन

यौटा परदेशी आइ

आफ्नो भन्नलाई कोही

अब भन्नलाई तिमीले

उडायो सपना सबै हुरीले

केही मिठो बात गर

के खान्छ्यौ र कमला