तिनोरु,
पुच्छाराँ खानिकुरो जस्तो लाग्नी
कुन्नी के जाति झुण्ड्याउँचन्
अनि मस्त हल्लाम्चन्
आफ्ना पुच्छर
'चेइ'! 'चेइ'! गरेर कुत्कुत्याम्चन्
कुत्ता बनाम्चन् ।

...

तिमोरु,
त्यै पुच्छाराँ झुण्डेको के जातिको
पछाडी लाग्या लाग्यै।
कुत्ता भएर,
आफ्ना पुच्छर हल्लाम्दै
बुरुक्क बुरुक्क उफ्रेर
'स्याँ स्याँ' भएपनि
जिब्रो मिठ्याम्दै, ऱ्याल काढ्दै
खानिकुरै त हो भनेर
लत्तो छाड्दैनौ।
अनिखेरी तिनोरुले,
यसो 'हो कि' ! भन्नि पार्न
दिन्चम् नि हामी भन्नि पार्न
पुच्छराँटि नबड्कुल्याउने पनि होइनन्।
अनि,
त्यै बड्कुलोलाई 'चीची' भनेर -
तिनोरुले दिएको
ऐपछिको काँचो पिठो, त्यो दिनको अपुंगो भनेझैं
अनि 'मुत'लाई धोर 'हुँत' बनाँको गरेझैं
डकार्चौ ...
धन्न मान्चौ आँफूलाई
जयजयकार गर्चौ तिनोरुको -
कुत्ता बन्दै,
पुच्छर हल्लाम्दै।

...

हामेरु,
माहाकुत्ता
माहाभेडा ।
कुत्ताले पनि कुत्ता बनाम्च
भेडोले पनि भेडै बनाम्च।
अझ भेडो मात्रै काँ हो र ?
'भेँडो' बनाम्च।
दुई चिम्टीले 'सिँ' गरेर
पुरै मिल्काम्च।
त्यै नाकाँ उबेला चाइने
यसो 'सुँक्क, सिँ' गरेर धेरै भको जस्तो गरि,
अप्ठेरो भ जस्तो गरि,
भित्ता भोरि दलाम्च ,
ढुंगाँ पुछ्च ,
पानीले बगाम्च ।

...

अन्त्याँट,
लास्टाँ सँधै त्यै ।
तिनोरु र तिमोरुले
रित्ताको हामेरु
कैल्यै नउकासिने भैयो,
भेडो को भेडै हुने भैयो।